aren-te-wi-cza

Arentewicza (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Arentewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Arentewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Arentewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Arentewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Arentewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Arentewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Arentewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Arentewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Arentewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Arentewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Arentewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Arentewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Arentewiczommnoga celownikmęski osobowy
Arentewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Arentewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Arentewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Arentewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Arentewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Arentewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Arentewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz