ar-ka-tu-ro

arkaturo (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: arkatura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
arkaturmnoga dopełniaczżeński
arkaturapojedyncza mianownikżeński
arkaturachmnoga miejscownikżeński
arkaturamimnoga narzędnikżeński
arkaturąpojedyncza narzędnikżeński
arkaturępojedyncza biernikżeński
arkaturopojedyncza wołaczżeński
arkaturommnoga celownikżeński
arkaturymnoga mianownikżeński
arkaturymnoga biernikżeński
arkaturymnoga wołaczżeński
arkaturypojedyncza dopełniaczżeński
arkaturzepojedyncza celownikżeński
arkaturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz