ar-mat-ni-cy

armatnicy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: armatnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
armatnicymnoga mianownikmęski osobowy
armatnicymnoga wołaczmęski osobowy
armatnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
armatnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
armatnikapojedyncza biernikmęski osobowy
armatnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
armatnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
armatnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
armatnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
armatnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
armatnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
armatnikommnoga celownikmęski osobowy
armatnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
armatnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
armatnikówmnoga biernikmęski osobowy
armatnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
armatnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz