ar-to-te-ce

artotece (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: artoteka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
artotecepojedyncza celownikżeński
artotecepojedyncza miejscownikżeński
artotekmnoga dopełniaczżeński
artotekapojedyncza mianownikżeński
artotekachmnoga miejscownikżeński
artotekamimnoga narzędnikżeński
artotekąpojedyncza narzędnikżeński
artotekępojedyncza biernikżeński
artotekimnoga mianownikżeński
artotekimnoga biernikżeński
artotekimnoga wołaczżeński
artotekipojedyncza dopełniaczżeński
artotekopojedyncza wołaczżeński
artotekommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz