ar-tu-sem

Artusem (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Artus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Artuspojedyncza mianownikmęski osobowy
Artusapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Artusapojedyncza biernikmęski osobowy
Artusachmnoga miejscownikmęski osobowy
Artusamimnoga narzędnikmęski osobowy
Artusempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Artusimnoga mianownikmęski osobowy
Artusimnoga wołaczmęski osobowy
Artusiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Artusiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Artusommnoga celownikmęski osobowy
Artusowipojedyncza celownikmęski osobowy
Artusowiemnoga mianownikmęski osobowy
Artusowiemnoga wołaczmęski osobowy
Artusówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Artusówmnoga biernikmęski osobowy
Artusymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Artusymnoga biernikmęski zwierzęcy
Artusymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz