aso-na-cyj

asonacyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: asonacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
asonacjapojedyncza mianownikżeński
asonacjachmnoga miejscownikżeński
asonacjamimnoga narzędnikżeński
asonacjąpojedyncza narzędnikżeński
asonacjemnoga mianownikżeński
asonacjemnoga biernikżeński
asonacjemnoga wołaczżeński
asonacjępojedyncza biernikżeński
asonacjipojedyncza celownikżeński
asonacjipojedyncza miejscownikżeński
asonacjipojedyncza dopełniaczżeński
asonacjopojedyncza wołaczżeński
asonacjommnoga celownikżeński
asonacjimnoga dopełniaczżeński
asonacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz