aste-ni-kiem

astenikiem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: astenik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
astenicymnoga mianownikmęski osobowy
astenicymnoga wołaczmęski osobowy
astenikpojedyncza mianownikmęski osobowy
astenikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
astenikapojedyncza biernikmęski osobowy
astenikachmnoga miejscownikmęski osobowy
astenikamimnoga narzędnikmęski osobowy
astenikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
astenikimnoga biernikmęski zwierzęcy
astenikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
astenikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
astenikommnoga celownikmęski osobowy
astenikowipojedyncza celownikmęski osobowy
astenikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
astenikówmnoga biernikmęski osobowy
astenikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
astenikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz