aste-no-ty-mi-ku

astenotymiku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: astenotymik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
astenotymicymnoga mianownikmęski osobowy
astenotymicymnoga wołaczmęski osobowy
astenotymikpojedyncza mianownikmęski osobowy
astenotymikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
astenotymikapojedyncza biernikmęski osobowy
astenotymikachmnoga miejscownikmęski osobowy
astenotymikamimnoga narzędnikmęski osobowy
astenotymikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
astenotymikimnoga biernikmęski zwierzęcy
astenotymikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
astenotymikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
astenotymikommnoga celownikmęski osobowy
astenotymikowipojedyncza celownikmęski osobowy
astenotymikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
astenotymikówmnoga biernikmęski osobowy
astenotymikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
astenotymikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz