asy-sten-ty

asystenty (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: asystent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
asystencimnoga mianownikmęski osobowy
asystencimnoga wołaczmęski osobowy
asystenciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
asystenciepojedyncza wołaczmęski osobowy
asystentpojedyncza mianownikmęski osobowy
asystentapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
asystentapojedyncza biernikmęski osobowy
asystentachmnoga miejscownikmęski osobowy
asystentamimnoga narzędnikmęski osobowy
asystentempojedyncza narzędnikmęski osobowy
asystentommnoga celownikmęski osobowy
asystentowipojedyncza celownikmęski osobowy
asystentówmnoga dopełniaczmęski osobowy
asystentówmnoga biernikmęski osobowy
asystentymnoga mianownikmęski zwierzęcy
asystentymnoga biernikmęski zwierzęcy
asystentymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz