ata-no-ry

atanory (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: atanor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
atanorpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
atanorpojedyncza biernikmęski rzeczowy
atanorapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
atanorachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
atanoramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
atanorempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
atanorommnoga celownikmęski rzeczowy
atanorowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
atanorówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
atanorymnoga mianownikmęski rzeczowy
atanorymnoga biernikmęski rzeczowy
atanorymnoga wołaczmęski rzeczowy
atanorzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
atanorzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz