atry-bu-cie

atrybucie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: atrybut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
atrybuciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
atrybuciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
atrybutpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
atrybutpojedyncza biernikmęski rzeczowy
atrybutachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
atrybutamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
atrybutempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
atrybutommnoga celownikmęski rzeczowy
atrybutowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
atrybutówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
atrybutupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
atrybutymnoga mianownikmęski rzeczowy
atrybutymnoga biernikmęski rzeczowy
atrybutymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz