at-ty-ku

attyku (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: attyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
attykpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
attykpojedyncza biernikmęski rzeczowy
attykachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
attykamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
attykimnoga mianownikmęski rzeczowy
attykimnoga biernikmęski rzeczowy
attykimnoga wołaczmęski rzeczowy
attykiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
attykommnoga celownikmęski rzeczowy
attykowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
attykówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
attykupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
attykupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
attykupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz