au-dy-tor-ce

audytorce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: audytorka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
audytorcepojedyncza celownikżeński
audytorcepojedyncza miejscownikżeński
audytorekmnoga dopełniaczżeński
audytorkapojedyncza mianownikżeński
audytorkachmnoga miejscownikżeński
audytorkamimnoga narzędnikżeński
audytorkąpojedyncza narzędnikżeński
audytorkępojedyncza biernikżeński
audytorkimnoga mianownikżeński
audytorkimnoga biernikżeński
audytorkimnoga wołaczżeński
audytorkipojedyncza dopełniaczżeński
audytorkopojedyncza wołaczżeński
audytorkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz