au-dy-to-ria-ta-mi

audytoriatami (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: audytoriat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
audytoriaciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
audytoriaciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
audytoriatpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
audytoriatpojedyncza biernikmęski rzeczowy
audytoriatachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
audytoriatamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
audytoriatempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
audytoriatommnoga celownikmęski rzeczowy
audytoriatowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
audytoriatówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
audytoriatupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
audytoriatymnoga mianownikmęski rzeczowy
audytoriatymnoga biernikmęski rzeczowy
audytoriatymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz