au-gu-rze

augurze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: augur

słowoliczbaprzypadekrodzaj
augurpojedyncza mianownikmęski osobowy
augurapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
augurapojedyncza biernikmęski osobowy
augurachmnoga miejscownikmęski osobowy
auguramimnoga narzędnikmęski osobowy
augurempojedyncza narzędnikmęski osobowy
augurommnoga celownikmęski osobowy
augurowipojedyncza celownikmęski osobowy
augurowiemnoga mianownikmęski osobowy
augurowiemnoga wołaczmęski osobowy
augurówmnoga dopełniaczmęski osobowy
augurówmnoga biernikmęski osobowy
augurymnoga mianownikmęski zwierzęcy
augurymnoga biernikmęski zwierzęcy
augurymnoga wołaczmęski zwierzęcy
augurzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
augurzepojedyncza wołaczmęski osobowy
augurzymnoga mianownikmęski osobowy
augurzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz