au-gu-sty-ni-ku

Augustyniku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Augustynik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Augustynikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Augustynikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Augustynikapojedyncza biernikmęski osobowy
Augustynikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Augustynikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Augustynikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Augustynikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Augustynikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Augustynikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Augustynikommnoga celownikmęski osobowy
Augustynikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Augustynikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Augustynikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Augustynikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Augustynikówmnoga biernikmęski osobowy
Augustynikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Augustynikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz