au-skul-tan-ta-mi

auskultantami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: auskultant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
auskultancimnoga mianownikmęski osobowy
auskultancimnoga wołaczmęski osobowy
auskultanciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
auskultanciepojedyncza wołaczmęski osobowy
auskultantpojedyncza mianownikmęski osobowy
auskultantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
auskultantapojedyncza biernikmęski osobowy
auskultantachmnoga miejscownikmęski osobowy
auskultantamimnoga narzędnikmęski osobowy
auskultantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
auskultantommnoga celownikmęski osobowy
auskultantowipojedyncza celownikmęski osobowy
auskultantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
auskultantówmnoga biernikmęski osobowy
auskultantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
auskultantymnoga biernikmęski zwierzęcy
auskultantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz