au-skul-ta-to-ry

auskultatory (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: auskultator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
auskultatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
auskultatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
auskultatorapojedyncza biernikmęski osobowy
auskultatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
auskultatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
auskultatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
auskultatorommnoga celownikmęski osobowy
auskultatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
auskultatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
auskultatorówmnoga biernikmęski osobowy
auskultatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
auskultatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
auskultatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
auskultatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
auskultatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
auskultatorzymnoga mianownikmęski osobowy
auskultatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz