au-ster-ni-ku

austerniku (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: austernik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
austernicymnoga mianownikmęski osobowy
austernicymnoga wołaczmęski osobowy
austernikpojedyncza mianownikmęski osobowy
austernikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
austernikapojedyncza biernikmęski osobowy
austernikachmnoga miejscownikmęski osobowy
austernikamimnoga narzędnikmęski osobowy
austernikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
austernikimnoga biernikmęski zwierzęcy
austernikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
austernikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
austernikommnoga celownikmęski osobowy
austernikowipojedyncza celownikmęski osobowy
austernikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
austernikówmnoga biernikmęski osobowy
austernikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
austernikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz