au-to-chro-mij

autochromij (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: autochromia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
autochromiapojedyncza mianownikżeński
autochromiachmnoga miejscownikżeński
autochromiamimnoga narzędnikżeński
autochromiąpojedyncza narzędnikżeński
autochromiemnoga mianownikżeński
autochromiemnoga biernikżeński
autochromiemnoga wołaczżeński
autochromiępojedyncza biernikżeński
autochromiipojedyncza celownikżeński
autochromiipojedyncza miejscownikżeński
autochromiipojedyncza dopełniaczżeński
autochromiopojedyncza wołaczżeński
autochromiommnoga celownikżeński
autochromiimnoga dopełniaczżeński
autochromijmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz