au-to-iro-nio

autoironio (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: autoironia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
autoironiapojedyncza mianownikżeński
autoironiachmnoga miejscownikżeński
autoironiamimnoga narzędnikżeński
autoironiąpojedyncza narzędnikżeński
autoironiemnoga mianownikżeński
autoironiemnoga biernikżeński
autoironiemnoga wołaczżeński
autoironiępojedyncza biernikżeński
autoironiipojedyncza celownikżeński
autoironiipojedyncza miejscownikżeński
autoironiipojedyncza dopełniaczżeński
autoironiopojedyncza wołaczżeński
autoironiommnoga celownikżeński
autoironiimnoga dopełniaczżeński
autoironijmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz