au-to-kra-to-rzy

autokratorzy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: autokrator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
autokratorpojedyncza mianownikmęski osobowy
autokratorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
autokratorapojedyncza biernikmęski osobowy
autokratorachmnoga miejscownikmęski osobowy
autokratoramimnoga narzędnikmęski osobowy
autokratorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
autokratorommnoga celownikmęski osobowy
autokratorowipojedyncza celownikmęski osobowy
autokratorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
autokratorówmnoga biernikmęski osobowy
autokratorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
autokratorymnoga biernikmęski zwierzęcy
autokratorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
autokratorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
autokratorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
autokratorzymnoga mianownikmęski osobowy
autokratorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz