au-to-por-tre-ci-ki

autoportreciki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: autoportrecik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
autoportrecikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
autoportrecikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
autoportrecikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
autoportrecikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
autoportrecikimnoga mianownikmęski rzeczowy
autoportrecikimnoga biernikmęski rzeczowy
autoportrecikimnoga wołaczmęski rzeczowy
autoportrecikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
autoportrecikommnoga celownikmęski rzeczowy
autoportrecikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
autoportrecikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
autoportrecikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
autoportrecikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
autoportrecikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz