awan-tur-ce

awanturce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: awanturka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
awanturcepojedyncza celownikżeński
awanturcepojedyncza miejscownikżeński
awanturekmnoga dopełniaczżeński
awanturkapojedyncza mianownikżeński
awanturkachmnoga miejscownikżeński
awanturkamimnoga narzędnikżeński
awanturkąpojedyncza narzędnikżeński
awanturkępojedyncza biernikżeński
awanturkimnoga mianownikżeński
awanturkimnoga biernikżeński
awanturkimnoga wołaczżeński
awanturkipojedyncza dopełniaczżeński
awanturkopojedyncza wołaczżeński
awanturkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz