awan-tu-ry-nu

awanturynu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: awanturyn

słowoliczbaprzypadekrodzaj
awanturynpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
awanturynpojedyncza biernikmęski rzeczowy
awanturynachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
awanturynamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
awanturynempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
awanturyniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
awanturyniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
awanturynommnoga celownikmęski rzeczowy
awanturynowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
awanturynówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
awanturynupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
awanturynymnoga mianownikmęski rzeczowy
awanturynymnoga biernikmęski rzeczowy
awanturynymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz