awan-tu-rzy-sty

awanturzysty (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: awanturzysta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
awanturzystapojedyncza mianownikmęski osobowy
awanturzystachmnoga miejscownikmęski osobowy
awanturzystamimnoga narzędnikmęski osobowy
awanturzystąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
awanturzystępojedyncza biernikmęski osobowy
awanturzystopojedyncza wołaczmęski osobowy
awanturzystommnoga celownikmęski osobowy
awanturzystówmnoga dopełniaczmęski osobowy
awanturzystówmnoga biernikmęski osobowy
awanturzystymnoga mianownikmęski zwierzęcy
awanturzystymnoga biernikmęski zwierzęcy
awanturzystymnoga wołaczmęski zwierzęcy
awanturzystypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
awanturzyścimnoga mianownikmęski osobowy
awanturzyścimnoga wołaczmęski osobowy
awanturzyściepojedyncza celownikmęski osobowy
awanturzyściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz