ba-bi-ńce

babińce (nazwa pospolita) rzeczownik żart.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: babiniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
babiniecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
babiniecpojedyncza biernikmęski rzeczowy
babińcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
babińcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
babińcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
babińcemnoga mianownikmęski rzeczowy
babińcemnoga biernikmęski rzeczowy
babińcemnoga wołaczmęski rzeczowy
babińcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
babińcommnoga celownikmęski rzeczowy
babińcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
babińcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
babińcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
babińcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz