bak-bur-tę

bakburtę (nazwa pospolita) rzeczownik żegl.

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: bakburta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bakburciepojedyncza celownikżeński
bakburciepojedyncza miejscownikżeński
bakburtmnoga dopełniaczżeński
bakburtapojedyncza mianownikżeński
bakburtachmnoga miejscownikżeński
bakburtamimnoga narzędnikżeński
bakburtąpojedyncza narzędnikżeński
bakburtępojedyncza biernikżeński
bakburtopojedyncza wołaczżeński
bakburtommnoga celownikżeński
bakburtymnoga mianownikżeński
bakburtymnoga biernikżeński
bakburtymnoga wołaczżeński
bakburtypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz