ba-kla-rze

Baklarze (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Baklarz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Baklarzpojedyncza mianownikmęski osobowy
Baklarzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Baklarzapojedyncza biernikmęski osobowy
Baklarzachmnoga miejscownikmęski osobowy
Baklarzamimnoga narzędnikmęski osobowy
Baklarzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Baklarzemnoga biernikmęski zwierzęcy
Baklarzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Baklarzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Baklarzommnoga celownikmęski osobowy
Baklarzowipojedyncza celownikmęski osobowy
Baklarzowiemnoga mianownikmęski osobowy
Baklarzowiemnoga wołaczmęski osobowy
Baklarzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Baklarzówmnoga biernikmęski osobowy
Baklarzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Baklarzupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz