ba-lan-se

balanse (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: balans

słowoliczbaprzypadekrodzaj
balanspojedyncza mianownikmęski rzeczowy
balanspojedyncza biernikmęski rzeczowy
balansachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
balansamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
balansemnoga mianownikmęski rzeczowy
balansemnoga biernikmęski rzeczowy
balansemnoga wołaczmęski rzeczowy
balansempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
balansiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
balansiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
balansommnoga celownikmęski rzeczowy
balansowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
balansówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
balansupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz