ban-cer-ko-wie

Bancerkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bancerek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bancerekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bancerkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bancerkapojedyncza biernikmęski osobowy
Bancerkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bancerkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bancerkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bancerkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bancerkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bancerkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bancerkommnoga celownikmęski osobowy
Bancerkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bancerkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bancerkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bancerkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bancerkówmnoga biernikmęski osobowy
Bancerkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bancerkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz