ban-ce-wi-czu

Bancewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bancewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bancewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bancewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bancewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Bancewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bancewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bancewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bancewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Bancewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bancewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Bancewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Bancewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bancewiczommnoga celownikmęski osobowy
Bancewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bancewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bancewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bancewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bancewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Bancewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bancewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz