ban-de-lo-ka-mi

bandelokami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: bandelok

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bandelokpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
bandelokpojedyncza biernikmęski rzeczowy
bandelokachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
bandelokamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
bandelokimnoga mianownikmęski rzeczowy
bandelokimnoga biernikmęski rzeczowy
bandelokimnoga wołaczmęski rzeczowy
bandelokiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
bandelokommnoga celownikmęski rzeczowy
bandelokowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
bandelokówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
bandelokupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
bandelokupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
bandelokupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz