ban-do-le-tem

bandoletem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: bandolet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bandoleciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
bandoleciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
bandoletpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
bandoletpojedyncza biernikmęski rzeczowy
bandoletachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
bandoletamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
bandoletempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
bandoletommnoga celownikmęski rzeczowy
bandoletowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
bandoletówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
bandoletupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
bandoletymnoga mianownikmęski rzeczowy
bandoletymnoga biernikmęski rzeczowy
bandoletymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz