ban-du-row-scy

Bandurowscy (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bandurowski

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bandurowscymnoga mianownikmęski osobowy
Bandurowscymnoga wołaczmęski osobowy
Bandurowskipojedyncza mianownikmęski osobowy
Bandurowskipojedyncza wołaczmęski osobowy
Bandurowskichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bandurowskichmnoga biernikmęski osobowy
Bandurowskichmnoga miejscownikmęski osobowy
Bandurowskiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bandurowskiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Bandurowskiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bandurowskiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bandurowskiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Bandurowskiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Bandurowskimmnoga celownikmęski osobowy
Bandurowskimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bandurowskimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bandurowskimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz