ban-du-rzy-sta

bandurzysta (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: bandurzysta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bandurzystapojedyncza mianownikmęski osobowy
bandurzystachmnoga miejscownikmęski osobowy
bandurzystamimnoga narzędnikmęski osobowy
bandurzystąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
bandurzystępojedyncza biernikmęski osobowy
bandurzystopojedyncza wołaczmęski osobowy
bandurzystommnoga celownikmęski osobowy
bandurzystówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bandurzystówmnoga biernikmęski osobowy
bandurzystymnoga mianownikmęski zwierzęcy
bandurzystymnoga biernikmęski zwierzęcy
bandurzystymnoga wołaczmęski zwierzęcy
bandurzystypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bandurzyścimnoga mianownikmęski osobowy
bandurzyścimnoga wołaczmęski osobowy
bandurzyściepojedyncza celownikmęski osobowy
bandurzyściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz