ban-dy-ki

Bandyki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Bandyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bandykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bandykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bandykapojedyncza biernikmęski osobowy
Bandykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bandykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bandykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bandykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bandykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bandykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bandykommnoga celownikmęski osobowy
Bandykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bandykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bandykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bandykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bandykówmnoga biernikmęski osobowy
Bandykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bandykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz