ban-dy-ro-wie

Bandyrowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bandyra

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bandyrapojedyncza mianownikmęski osobowy
Bandyrachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bandyramimnoga narzędnikmęski osobowy
Bandyrąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bandyrępojedyncza biernikmęski osobowy
Bandyropojedyncza wołaczmęski osobowy
Bandyrommnoga celownikmęski osobowy
Bandyrowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bandyrowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bandyrówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bandyrówmnoga biernikmęski osobowy
Bandyrymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bandyrymnoga biernikmęski zwierzęcy
Bandyrymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bandyrypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bandyrzepojedyncza celownikmęski osobowy
Bandyrzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz