ban-dy-ty

bandyty (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: bandyta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bandycimnoga mianownikmęski osobowy
bandycimnoga wołaczmęski osobowy
bandyciepojedyncza celownikmęski osobowy
bandyciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
bandytapojedyncza mianownikmęski osobowy
bandytachmnoga miejscownikmęski osobowy
bandytamimnoga narzędnikmęski osobowy
bandytąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
bandytępojedyncza biernikmęski osobowy
bandytopojedyncza wołaczmęski osobowy
bandytommnoga celownikmęski osobowy
bandytówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bandytówmnoga biernikmęski osobowy
bandytymnoga mianownikmęski zwierzęcy
bandytymnoga biernikmęski zwierzęcy
bandytymnoga wołaczmęski zwierzęcy
bandytypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz