bart-czu-ki

Bartczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Bartczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bartczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bartczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bartczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Bartczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bartczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bartczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bartczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bartczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bartczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bartczukommnoga celownikmęski osobowy
Bartczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bartczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bartczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bartczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bartczukówmnoga biernikmęski osobowy
Bartczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bartczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz