bar-te-ry

bartery (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: barter

słowoliczbaprzypadekrodzaj
barterpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
barterpojedyncza biernikmęski rzeczowy
barterachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
barteramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
barterempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
barterommnoga celownikmęski rzeczowy
barterowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
barterówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
barterupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
barterymnoga mianownikmęski rzeczowy
barterymnoga biernikmęski rzeczowy
barterymnoga wołaczmęski rzeczowy
barterzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
barterzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz