ba-ła-mut-ni-kom

bałamutnikom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: bałamutnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bałamutnicymnoga mianownikmęski osobowy
bałamutnicymnoga wołaczmęski osobowy
bałamutnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
bałamutnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bałamutnikapojedyncza biernikmęski osobowy
bałamutnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
bałamutnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
bałamutnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
bałamutnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
bałamutnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
bałamutnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
bałamutnikommnoga celownikmęski osobowy
bałamutnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
bałamutnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bałamutnikówmnoga biernikmęski osobowy
bałamutnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
bałamutnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz