be-at-ni-kom

beatnikom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: beatnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
beatnicymnoga mianownikmęski osobowy
beatnicymnoga wołaczmęski osobowy
beatnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
beatnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
beatnikapojedyncza biernikmęski osobowy
beatnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
beatnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
beatnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
beatnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
beatnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
beatnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
beatnikommnoga celownikmęski osobowy
beatnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
beatnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
beatnikówmnoga biernikmęski osobowy
beatnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
beatnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz