bed-nar-czu-ki

Bednarczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Bednarczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bednarczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bednarczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bednarczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Bednarczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bednarczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bednarczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bednarczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bednarczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bednarczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bednarczukommnoga celownikmęski osobowy
Bednarczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bednarczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bednarczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bednarczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bednarczukówmnoga biernikmęski osobowy
Bednarczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bednarczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz