be-ha-wio-ry-sto

behawiorysto (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: behawiorysta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
behawiorystapojedyncza mianownikmęski osobowy
behawiorystachmnoga miejscownikmęski osobowy
behawiorystamimnoga narzędnikmęski osobowy
behawiorystąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
behawiorystępojedyncza biernikmęski osobowy
behawiorystopojedyncza wołaczmęski osobowy
behawiorystommnoga celownikmęski osobowy
behawiorystówmnoga dopełniaczmęski osobowy
behawiorystówmnoga biernikmęski osobowy
behawiorystymnoga mianownikmęski zwierzęcy
behawiorystymnoga biernikmęski zwierzęcy
behawiorystymnoga wołaczmęski zwierzęcy
behawiorystypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
behawioryścimnoga mianownikmęski osobowy
behawioryścimnoga wołaczmęski osobowy
behawioryściepojedyncza celownikmęski osobowy
behawioryściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz