be-ko-nu

bekonu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: bekon

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bekonpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
bekonpojedyncza biernikmęski rzeczowy
bekonachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
bekonamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
bekonempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
bekoniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
bekoniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
bekonommnoga celownikmęski rzeczowy
bekonowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
bekonówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
bekonupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
bekonymnoga mianownikmęski rzeczowy
bekonymnoga biernikmęski rzeczowy
bekonymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz