be-kwar-ki

bekwarki (nazwa pospolita) rzeczownik zool.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: bekwarek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bekwarekpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
bekwarkapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
bekwarkapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
bekwarkachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
bekwarkamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
bekwarkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
bekwarkimnoga biernikmęski zwierzęcy
bekwarkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
bekwarkiempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
bekwarkommnoga celownikmęski zwierzęcy
bekwarkowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
bekwarkówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
bekwarkupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
bekwarkupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz