be-li-ge-ran-ci

beligeranci (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: beligerant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
beligerancimnoga mianownikmęski osobowy
beligerancimnoga wołaczmęski osobowy
beligeranciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
beligeranciepojedyncza wołaczmęski osobowy
beligerantpojedyncza mianownikmęski osobowy
beligerantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
beligerantapojedyncza biernikmęski osobowy
beligerantachmnoga miejscownikmęski osobowy
beligerantamimnoga narzędnikmęski osobowy
beligerantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
beligerantommnoga celownikmęski osobowy
beligerantowipojedyncza celownikmęski osobowy
beligerantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
beligerantówmnoga biernikmęski osobowy
beligerantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
beligerantymnoga biernikmęski zwierzęcy
beligerantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz