be-ma-rze

bemarze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: bemar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bemarpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
bemarpojedyncza biernikmęski rzeczowy
bemarachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
bemaramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
bemarempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
bemarommnoga celownikmęski rzeczowy
bemarowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
bemarówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
bemarupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
bemarymnoga mianownikmęski rzeczowy
bemarymnoga biernikmęski rzeczowy
bemarymnoga wołaczmęski rzeczowy
bemarzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
bemarzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz