be-ne-dyk-ciu-ki

Benedykciuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Benedykciuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Benedykciukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Benedykciukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Benedykciukapojedyncza biernikmęski osobowy
Benedykciukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Benedykciukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Benedykciukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Benedykciukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Benedykciukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Benedykciukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Benedykciukommnoga celownikmęski osobowy
Benedykciukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Benedykciukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Benedykciukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Benedykciukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Benedykciukówmnoga biernikmęski osobowy
Benedykciukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Benedykciukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz